top of page

De week van de werkstress.

We noemen het de week van de werkstress. Terwijl 'het werk' an sich niet de oorzaak is van stress. De hoeveelheid aan werk niet, de dalende cijfers niet en ook niet de shit die thuis gaande is waarmee je je werkende leven moet combineren. Als dat de reden zou zijn van stress die leidt tot een burnout dan zou iedereen een burnout hebben in dezelfde situatie.


Te veel verantwoordelijkheid dragen en perfectionisme zouden een oorzaak zijn. Of te veel willen.


Zeg dan maar eens tegen een perfectionist dat ie de lat niet zo hoog moet leggen. En minder moet doen van wat hij of zij heel belangrijk vindt. Dan is het wachten op lichamelijke klachten. Je wil toch niet inleveren?

Een training waarin we leren om anders tegen de situatie aan te kijken, kan helpen. Maar als jij een koers hebt, zullen anderen daar toch in mee moeten.


Als je meer stress ervaart dan nodig, kijk dan hier naar.

Het gaat meestal om waaróm je perfectionistisch bent. Waaróm je veel wil. Waaróm concessies doen en loslaten stress geven.

Hier kan een blinde vlek zitten. De oorzaak van stress is dan ook een onderhuids programma waar je op draait. Als je die weghaalt is er geen reden meer voor het stress-patroon om aan te gaan. Dan kan je de lat hoger leggen, omdat er iets veranderd is in dit onderhuids programma.


Een voorbeeld.

Een klant vertrouwde me toe dat alles wat hij aanraakte in goud veranderde, maar kapot ging van de stress. Intelligent, hoge functie bij een multinational. Een tandje lager? Als je alles in huis hebt om door te gaan? No way. We doorbraken het patroon dat hem belemmerde, waardoor 'het probleem' er niet meer was. En hij vanuit vanzelfsprekendheid de volgende stap nam.


Want niet de omstandigheden zorgen voor stress, maar de reden waarom we aan gaan.




1 weergave0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page