WAT ZEGT DE WETENSCHAP

Als je de wetenschappelijke literatuur, studies en onderzoeken er op naslaat, waarin wordt aangetoond dat het lichaam zichzelf kan helen, dan is het best verbazingwekkend dat hier zoveel weerstand op is. Wanneer klachten langer aanhouden dan 2 maanden moet de oorzaak van de klacht gezocht worden op het mentale vlak dat op dat moment genezing en herstel in de weg staat. 

 

Dat een hernia geen pijn doet werd aangetoond met het wetenschappelijk onderzoek, gepubliceerd in het vooraanstaand internationaal vakblad The New England Journal of Medicine uit 1994, 'MRI of the Lumbar Spine in people without backpain')

Revalidatie arts M.D. John E. Sarno heeft zijn hele leven onderzoek gedaan omtrent dit gegeven. Hij schreef boeken over zijn bevindingen en hielp talloze cliënten met de meest ernstige pijnklachten hun pijn definitief op te lossen. Zonder hen fysiek te behandelen. Inmiddels is hij niet de enige arts of medisch wetenschapper die geboeid raakt door de mentale invloed op klachten.

Gelukkig wordt er tegenwoordig veel onderzoek gedaan naar de invloed van emoties, gedachten en chronische pijnklachten, aandoeningen en ziektes. Hieronder vind je een greep uit meer wetenschappers die onderzoek hebben gedaan naar de invloed van emoties op onze gezondheid. 

 

Het lijkt een lange weg voordat dit we gaan beseffen hoe sterk en machtig ons brein is. Het goede nieuws is dat we zelf in controle zijn. En de 88 miljard euro aan jaarlijkse zorgkosten behoorlijk gereduceerd kan worden. 

Hoe komt het dat het brein ernstige pijnen kan veroorzaken? Een eenvoudige uitleg:

1. Onbewust

-onderdrukt-

conflict

Bij een ervaring ontstaat er een neurologische connectie waarbij de emotie (de waarde die we er aan geven) in de amygdala en de inhoudelijke informatie in het neo cortex wordt opgeslagen. Een negatieve emotie blijft verstoren, mits niet goed verwerkt en aan de kant gezet, en zorgt voor een continue stress stand.

Oorzaken en gevolgen van opgeslagen stress:

Trauma's;

Tekort aan aandacht;

Stress omtrent familie, werkgever, relatie, je leeftijd;

Andere niet opgeloste negativiteit;

 Maatschappelijk gewenst gedrag, dat in conflict is met wat je eigenlijk zou willen;

Iets te vaak stapje opzij doen;

Jezelf niet goed genoeg voelen;

Snel geïrriteerd zijn;

Stressgevoeligheid;

'Goed doen' terwijl je jezelf tekort doet;

Gewoonte van negatief denken;

De vuile was niet buiten;

Overtuigingen die je niet dienen

etc.

Zie verder voor meer aandoeningen en andere gevolgen van onbewust opgeslagen negatieve emoties op:

Voor Wie Geschikt?

2. Oerbrein in vecht-verstilling-vluchtstand

Amygdala in het brein slaat onbewuste en aan de kant geschoven negatieve ervaringen, teleurstellingen ed. op en staat continue in een stress-stand 

3. Stresshormoon zorgt voor

vaso constrictie

Hypofyse stimuleert de bijnier die stressrespons-hormonen als cortisol en aldosteron afscheidt, waardoor er vaso constrictie optreedt en dus een verslechterde doorbloeding.

Dit heeft een grote invloed op zones van  'afwijkende' structuren. Er ontstaat hier een chronisch zuurstoftekort.

4. Zuurstoftekort zorgt voor alarm, dus pijnprikkel

Het tekort aan zuurstof, door de verslechterde doorbloeding,

geeft de pijnprikkel.

Niet de 'afwijkende' structuur.

stress en het brein.jpg

Bewijs in eigen huis

Het is bij het grote publiek niet bekend dat de medische wetenschap zich enkel richt op het bestuderen van symptomen en de behandeling hiervan.

Deze rijke doch beperkte visie waarmee misschien wel foutieve linken worden gelegd tussen symptomen, en symptomen als oorzaak gezien worden, kan dit de oorzaak zijn van het niet vinden van definitieve oplossingen. En kan dit zelfs leiden tot een aanhoudende reeks aan klachten.

Artsen en anderen, zoals ikzelf, die patiënten begeleiden in het werkelijk doorbreken van stresspatronen, 

concluderen dat onopgeloste stresspatronen de belangrijkste oorzaak zijn van fysieke problemen.  En constateren dat een fysieke behandeling niet kán zorgen een uiteindelijke oplossing.

 

Het is mijn inziens van belang dat een patient, de klant, hiervan op de hoogte gesteld wordt. Zodat hij zelf de keuze heeft om te kiezen voor het oplossen van de oorzaak. En zo het dokteren kan stoppen.

Ik zou zelfs willen adviseren om verstrekking van deze informatie verplicht te stellen, omdat mensen nu onterecht met fysieke klachten blijven lopen.

 

Doordat de arts geen oplossing heeft. 

Aan de andere kant heeft de arts slechts als taak zijn eigen vak uit te oefenen. Niet om de klant voorlichting te geven over zaken waar hij niet in opgeleid is.

 

Ik ben voor openheid en samenwerking hierover.

In de praktijk zie ik dat een huisarts niet verder vraagt als mijn cliënt, door mijn programma, uit de rolstoel komt.

Dat er bij een hernia gekozen wordt voor een operatie terwijl de pijn binnen 6 weken opgelost kan zijn. 

Dat een huisarts mijn behandeling af raadt omdat hij mijn klant wil doorverwijzen naar een psycholoog. Mijn klant geeft echter aan dat hij door mijn technieken steeds minder mentale problemen heeft om aan te werken. De arts meent dat 'als het weg is dat de psychloog hem niet meer kan helpen'.

Bij mij rijst dan de vraag of dit niet precies de bedoeling dat de klant niets meer heeft om aan te werken?

Dat het probleem door technieken werkelijk kan worden opgelost is in zijn ogen onmogelijk.

 

Iemand anders die het programma doorlopen heeft kreeg voorheen anti-depressiva van de behandelend neuroloog, om haar zenuwstelsel te kalmeren. Het dragen van kleding deed haar veel pijn, ze droeg handschoenen omdat ze geen metaal kon aanraken, had astma en vele andere klachten. Door mijn programma en coaching kwam ze van de medicijnen af en waren haar klachten waren over.

Een chirurg die ik sprak vertelde dat zijn moeder was gevallen en dat de arts verbaasd was, bij het zien van de röntgenfoto's na de val, dat ze al die tijd zonder pijn had kunnen lopen. De foto's gaven een beeld van zeer versleten heupen.

Daar had zijn moeder nooit last van gehad.

Een van mijn klanten na een verkeerde landing bij een parachutesprong de prognose gekregen dat ze nooit meer zou kunnen lopen. En als ze weer zou kunnen lopen zou ze altijd pijn hebben.  Dat had ze inderdaad. 15 jaar lang. 

Nadat wij mentale technieken de zorgen van uitspraak van deze arts hadden geneutraliseerd was de pijn weg.

Bovenstaande illustreert dat in een medische opleiding niet naar de oorzaak van klachten wordt gekeken. Men dènkt linken te kunnen leggen vanuit een beperkte visie. Men weet niet dat talrijke klachten werkelijk op te lossen zijn

Wanneer een arts zegt dat een klacht blijvend is om vervolgens het symptoom herstellen met een operatie of dempt met  medicijnen, betekent dit dat híj / zíj geen antwoord heeft. 

 

Het betekent niet dat er geen oplossing ís.

Zoals gezegd, wordt er veel onderzoek gedaan naar de emotionele factor bij ziekten, aandoeningen en chronische pijnklachten. Naast Dr. J.E. Sarno zijn zijn tal van wetenschappers die zich met dit fenomeen bezig houden en tot de conclusie komen dat we chronische aandoeningen voor een groot deel zelf in de hand kunnen hebben. 

Hoe bedreigend deze constatering voor sommigen wellicht is, je kunt het ook zien als bevrijding. Áls je weet hoe, en áls je bereid bent eens te kijken hoever te kunt komen met het loslaten van waar je in vast zit.

De medische wereld kan goed helpen om symptomen succesvol de kop in te drukken. De oorzaak zit er dan nog maar lijkt het euvel verholpen. Soms openbaren zich daardoor andere klachten omdat de fysiologie, aangestuurd door het brein, nog steeds in stressstand staat.

 

Als je klachten hebt, dan is het zinvol om verder te kijken. 

Hoe meer studies ik hierover lees en hoe meer ik ervaring op doe in het veld, ik raak er steeds meer van overtuigd dat je aan het stuur kunt zitten van je eigen vrijheid en fysieke gezondheid.

Ik zie het oplossen van pijn en klachten voor mijn neus gebeuren.  Mijn klanten zijn voornamelijk verbaasd, dat ook zij hun pijn onbewust veroorzaakten. Maar ook teleurgesteld dat het hebben van klachten onnodig hun leven soms 20 jaar heeft beheerst.

 

Garanties zijn nooit te geven, maar omdat wetenschappelijk bewezen is dat gedachten de kwaliteit van je genen kunnen beïnvloeden, dan is het fantastisch om deze kans te nemen. Een cliënt die ik heb begeleid verwoorde het aan de start van het traject als volgt; 'Hee, dit is geen testleven'. Een andere cliënte zei; 'Als ik dan toch een keuze heb...'' 

Onderzoekers op het gebied van invloed van ons brein aan het woord

Pierre Capel (emeritus hoogleraar experimentele immunologie)

Naast jarenlange fundamentele en moleculair biologische research binnen het vakgebied van de immunologie, heeft hij ook gewerkt aan de ontwikkeling van nieuwe therapieën en inzichten op het gebied van beenmerg- en niertransplantatie en het ontwikkelen van op antistof gebaseerde immunotherapieën voor kanker. Na zijn emeritaat heeft hij een brug geslagen tussen de “harde” moleculaire wetenschap en de “zachte” sector van de gevoelens.
Deze studie heeft geresulteerd in zijn boek Het emotionele DNA.

Hierin wordt de magische wereld van de gevoelens gecombineerd met de moleculaire biologie; een wereld die verbazingwekkend helder blijkt te zijn en ontdaan wordt van bestaande vooroordelen en aangeeft hoe de relatie Mind en Matter echt in elkaar zit

Positieve en negatieve gevoelens hebben een onvoorstelbaar sterke werking op het ontstaan en verloop van allerlei ziekten, zoals onvruchtbaarheid, aderverkalking, depressie, tumoren, diabetes etc., maar ook bij symptomen als pijn en angst. Sport, yoga en meditatie kunnen hierbij een enorme positieve verandering teweeg brengen.

In de geneeskunde zijn de laatste eeuw ziekteprocessen steeds beter in kaart gebracht. Het resultaat is fantastisch: complexe moleculen zijn ontrafeld en de meest geavanceerde metingen kunnen worden gedaan. Maar omdat gevoelens wel reëel, maar niet materieel zijn, vallen ze snel buiten een moleculaire aanpak waardoor hun invloed op het ontstaan en verloop van ziekten onderschat wordt.

Een gesprek met Pierre Capel;

 

 

 

 

 

Bruce Lipton (Bioloog)

 

Een uitleg van Dr Bruce Lipton, over zijn onderzoek naar het gedrag van DNA, genen en cellen. Zijn onderzoek heeft aangetoond dat genen en cellen alleen functioneren als reactie op hun omgeving. Een stresshormoon geeft het signaal gevaar. Het gen en de cel zal hiernaar luisteren en reageren.  Een van de conclusies: we denken onszelf ziek. Maar wij kunnen ons ook beter denken. Lipton is auteur van het boek 'The Biology of Belief'.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lissa Rankin (Arts)

Lissa Rankin bestudeerde het placebo effect en is auteur van het boek 'Meer Brein, Minder Medicijn'. Ze doet een oproep aan collega's en cliënten om open te staan voor de wetenschap die, niet zoals de medische wetenschap symptomen aan elkaar linkt, aantoont dat stress de nummer 1 factor is van vrijwel elke chronische pijnklacht, aandoening en ziekte.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marten Klaver (Neuroloog, psychiater)

Opgeleid als zenuwarts, werkte hij tot 2004 als regulier neuroloog bij Ziekenhuisgroep Twente. Hij raakte geboeid met alles wat met pijn, pijnbeleving en onbegrepen klachten te maken had. Hij publiceerde hierover diverse artikelen en in 2015 het boek Zakendoen met Emoties. Hierin geeft hij een neurowetenschappelijke verklaring van gevoel en emotie, de ontregeling van de functioneren van het lichaam door stress en de stuwende hersenactiviteit bij geblokkeerde emoties.

Daarnaast publiceerde hij een theorie over de samenhang tussen de psychische beleving, hersenfuncties en lichamelijke klachten in de vorm van de Limbische Verklaring. In 1999 richtte hij een Spreekuur Onbegrepen Lichamelijke Klachten (SOLK) op. Door gesprekken met patiënten met chronische aandoeningen kreeg hij inzicht in het verband tussen klachten en psychologische factoren. Met name de invloed van stress. Meer hierover op de website Limbische Verklaring.

In 2015 verscheen een interview met Marten Klaver in de Volkskrant.

Een gesprek met Marten Klaver:

Tal van artsen onderzoeken de invloed van gedachten op ons lichaam. Zoals Howard Schubiner MD, David Schechter MD, Arts Marc Sopher,  Psychotherapeut Alan Gordon, Psycholoog James Alexander ea.

Het kan zijn dat bij jou inmiddels de interesse in gewekt en dat je ervan overtuigd bent dat er waarschijnlijk het een en ander op te lossen valt in jouw persoonlijke leven. Ga dan naar het contactformulier. Ik weet wat ik voor je kan doen. En ik gun jou kennis en meer controle over je gezondheid. 

Voordat je verder gaat, nog even dit. Ik introduceer je graag met wetenschapper op het gebied van Neurologie; Dr. Joe Dispenza. Hij vroeg zich af of het mogelijk was dat, als gedachten je ziek kunnen maken, je gedachten je ook konden genezen. Het is immers aangetoond dat genen zich aanpassen aan (onbewuste) gedachten en emoties. Als deze negatief zijn, dan produceren deze proteïne van minder goede kwaliteit. Dispenza onderzocht de invloed positieve gedachten.

Verder beschrijft hij in zijn boek 'Jij bent de Placebo' dat vrijwel alles 'tussen de oren' zit. En dus beïnvloedbaar.

Steve Ozanich (pijnvrij coach, auteur)

Steve Ozanich werd gegrepen door Dr Sarno's boek en zijn eigen ernstige rugklachten verdwenen. Hij schreef er een boek over en hielp ook hij anderen van hun pijn af.

 

Hieronder vind je een interview met Ozanich; Over hoe onbewust, onderdrukte boosheid pijn kan veroorzaken, en waarom blijven geloven in de fysieke aandoening precies dát is wat het brein wil. Dat is wat jij, het brein, kent. De oorzaak zoeken in je eigen denken en kijken naar wat jou emotioneel bezig houdt, betekent 'verandering'. En afwijken van oude patronen en overtuigingen betekent voor het brein 'gevaar' en zal er dus alle aan doen om jou te laten denken; 'Het is fysiek, ik kan het niet, zo ben ik, morgen is een betere dag...'. 

Klik hier voorJOUW stap naar:
Lisa_kleur-64.jpg